Skąd wiadomo kto jest mistrzem w danej sztuce samoobrony?
Oczywiście można to sprawdzić po kolorze pasa noszonego przez adepta, jednak aby go zdobyć trzeba podobnie jak w szkole poddać się egzaminowi. Odkładamy długopis i kartkę, a zamiast garnituru wkładamy Do-Bok :).
Jeśli po pewnym czasie trenowania stwierdzisz że jesteś gotowy zdawać na wyższy stopień, będziesz to mógł zrobić co pół roku w klubie, a jeśli bierzesz udział także w obozach – także podczas wyjazdu. Egzamin jest dobrowolny, lecz każdy z nich jest testem samego siebie więc warto próbować!
Wymagania są oczywiście różne dla różnych stopni i są one z czasem coraz trudniejsze. Na samym początku (najniższe pasy) wystarczy znać podstawowe pozycje, uderzenia oraz układy (opis wymagań zamieszczony zostanie niedługo w dziale stopnie).
Wraz ze zdobywaniem przez adepta wiedzy, wymagania rosną a dobra znajomość materiału staje się jedynym sposobem na awans. Podobnie jak z innymi egzaminami także i tutaj można oblać. Podczas egzaminu, egzaminator punktuje poszczególne techniki i jeśli ogólna suma punktów będzie niższa niż wymagana adept może nie zdać. Na szczęście ten kto pracował uczciwie najczęściej zdaje egzamin.
Jak wygląda egzamin?
Egzamin rozpoczynany jest powitaniem egzaminującego (a czasem więcej niż tylko jednego). Po krótkim wstępie rozpoczyna się egzaminowanie adeptów, począwszy od najniższych stopni w górę. Oprócz znajomości technik testowane są także:
- gibkość – próby wykonywania szpagatów we wszystkich kierunkach,
- siła – dla każdego czekają ćwiczenia siłowe np. pompki, a dla starszych stopni rozbijanie desek,
- techniki specjalne – tu także starsze stopnie rozbijają deski, jednak w niektórych technikach często siła gra drugorzędną role,
- układy – podczas ich wykonywania sprawdzana jest technika, płynność, równowaga, oddech oraz siła,
- walki – walka aranżowana oraz wolna lub półwolna,
- samoobrona – to także ważny punkt egzaminu – trzeba go wykonywać dokładnie i tak aby wyglądało bardzo realnie,
- teoria – zasady, teorie, historia.
Oto zdjęcie z egzaminu na IV DAN Sabuma Ewarysta Myszewskiego, podczas wykonywania układu. Jak widać w przypadku wyższych stopni egzaminatorów jest kilku (z czego jeden to w tym przypadku sam Generał Choi):
Na ogólną ocenę egzaminu składa się także pośrednio inne rzeczy takie jak grzeczność (np. sposób zachowania), wygląd (brudny i wygnieciony Do-Bok nie robi dobrego wrażenia) i inne. Podczas egzaminu panują prawdziwe emocje – szczególnie podczas technik specjalnych oraz rozbić gdzie publiczność (90% to rodzice egzaminowanych pociech ;) nagradzają oklaskami udane techniki, jak i te, które się nie udały. To z pewnością najbardziej widowiskowa część egzaminu – można się także zorientować jak naprawdę wygląda Taekwon-Do.
Po każdym zdanym egzaminie powinniśmy otrzymać dokument – certyfikat świadczący o posiadaniu nowego stopnia. Dla stopni uczniowskich wydaje go Polski Związek Taekwon-Do. Obwódka certyfikatu zależna jest od zdobytego stopnia (kolory pasa). Tak wygląda przykładowy certyfikat na stopień 3 Cup (kliknij na obrazek by go powiększyć):
Dla stopni mistrzowskich, poza certyfikatem otrzymujemy także legitymację wydawaną przez Międzynarodowy Związek Taekwon-Do.














